...od Weroniki Gabryś

Ludus Danielis Dramat liturgiczny średniowieczna odmiana dramatu wywodząca się z liturgii Kościoła katolickiego. Charakteryzują go krótkie przedstawienia, których tematyka wiązała się przede wszystim z dwoma największymi świętami roku liturgicznego - Bożym Narodzeniem i Wielkanocą, były inscenizowane podczas uroczystości kościelnych. Stopniowe uniezależnienie dramatu liturgicznego od obrzędów liturgicznych doprowadziło do pojawienia się ogromnych widowisk scenicznych, zwanych misteria Ludus Danielis czyli Gra o Proroku Danielu reprezentuje wykształcony w średniowieczu gatunek dramatu liturgicznego i należy do nielicznych zachowanych dzieł tego typu. Ludus, powstała prawdopodobnie w XII w., zachowała się w dwóch wersjach pochodzących z wieku XIII. Interpretacja Scholi opiera się na manuskrypcie pochodzącym z katedry w Beauvais, a obecnie przechowywanym w British Museum w Londynie. Fabuła dramatu zaczerpnięta została ze starotestamentowej Księgi Daniela i opowiada o uczcie Baltazara, interpretacji przepowiedni Mane Tekel Fares przez Daniela i wrzuceniu go do jaskini lwów. Muzyka odznacza się znaczną różnorodnością: obok jednogłosowych melodii gregoriańskich - wielogłosowe organum, poza gregoriańskie majestatyczne pieśni procesyjne i taneczne, radosne pieśni o proweniencji ludowej. Tekst rękopisu zawiera wskazówki pozwalające uznać liturgiczny kontekst Gry o Danielu i umiejscowić jego wykonanie w liturgii okresu bożonarodzeniowego, bezpośrednio przed hymnem Te Deum w Matutinum lub przed kantykiem Magnifikat w Nieszporach. Wersja Ludus Danielis przygotownana przez Scholę Teatru Wiejskiego "Węgajty" umieszczona została w ramach Nieszporów po homilii kapłana, zachowując nierozerwalną więź z tą częścią obrządku liturgicznego, kończącego się uroczystym Magnifikatem. Założeniem wykonawców jest wykorzystanie całej przestrzeni świątyni, rozświetlenie jej wnętrza tylko naturalnym bla...