Metody pomiarów szczegółów sytuacyjych - opracowanie

Notatkę dodano: 01.08.2013,
Pobrań: 7,
Wyświetleń: 170
Podgląd dokumentu

METODY POMIARÓW SZCEGÓŁÓW SYTUACYJNYCH

Pomiary szczegółów wykonuje się następującymi metodami:

1. domiarów prostokątnych (ortogonalna)

2. metoda biegunową

3. przedłużeń konturów sytuacyjnych

4. wcięć kątowych, liniowych i kątowo-liniowych.

Ad. 1. Polega na pomiarze odciętej d1 i rzędnej d2 mierzonego punktu sytuacyjnego względem

linii AB, na którą rzucany jest punkt P. metoda ta zalecana jest do stosowania w terenach

zainwestowanych płaskich.

P

-d2-d1-

A

B

Ad . 2. polega pomierzeniu odległości d od stanowiska instrumentu do punktu celowania P oraz

pomierzeniu kata  zawartego między kierunkiem na dany punkt B a kierunkiem na punkt P.

Stanowiskami instrumentu powinny być punktyosnowy szczegółowej i pomiarowej. W metodzie

tej mierzymy dwie współrzędne biegunowe, tzn. kąt poziomy i odległość, które określają

położenie punktu względem linii pomiarowej.

B

P

-d

C

Ad. 3. Polega na przedłużeniu dobrze widocznych konturów szczegółów terenowych (budynki,

granice, budowle) aż do przecięcia z linią pomiarowa EF. Następnie mierzymy odległość d1 od

punktu początkowego linii do punktu przecięcia oraz długość przedłużenia d2. Stosunek długości

przedłużenia do długości odcinka przedłużanego nie może być większa niż 2:1. Przy

zdejmowaniu szczegółów kąt między linią pomiarową a kierunkiem przedłużenia nie powinien

być mniejszy od 45 (50g) i większy od 135 (150g). Ten sposób pomiaru stosuje się najczęściej

w połączeniu z metodą domiarów prostokątnych.

F

-d2-

-d1E

Ad. 4. metoda wcięć kątowych polega na tym, że punkt zdejmowany P określany jest na

P

G

A

B

H

podstawie pomiarów dwóch kątów mierzonych z punktów danych A i B, położonych na linii

osnowy pomiarowej G i H. Kąty  i  mierzone są za pomocą teodolitu. Metoda ta ma

zastosowanie przy zdejmowaniu punktów niedostępnych dla pomiaru bezpośredniego, np.

filarów mostowych, zapór wodnych oraz punktów, które znajdują się w znacznej odległości

od osnowy pomiarowej, jeżeli nie mamy do dyspozycji nasadki dalmierczej.

Metoda wcięć liniowych polega na pomiarze odległości d1 i d2 od punktu

zdejmowanego do dwóch punktów A i B, których położenie na linii osnowy G i H jest znane.

P

-d1-

G

-d2-

A

H

B

Technologia zdjęcia szczegółów metodą ortogonalną

Zdjęcie sytuacyjne wykonuje metodą ortogonalną zespół minimum 3 – osobowy.

Główne czynności pomiaru to rzutowanie punktów sytuacyjnych na poszczególne linie

pomiarowe z jednoczesnym pomiarem rzędnych i odciętych. Punkty sytuacyjne należy

zdejmować z jednej jak i z drugiej strony linii pomiarowej. Maksymalna długość odciętej

ograniczona jest długością linii pomiarowej. Linię tę w razie potrzeby można przedłużyć o

1/3 jej długości lecz nie więcej niż 100 m. Wielkości rzędnych są natomiast ściśle określone

dla poszczególnych grup szczegółów nie powinny przekraczać poniższych wartości:

Grupa dokładnościowa szczegółów

Wymagania

I

II

III

Dopuszczalne rzędne

25 m

50 m

70 m

Dokładność pomiaru

0,05 m

0,05 m

0,10 m

Przekroczenie ustalonych wartości