Historia polityczna Polski XX wieku - pojęcia - Komandosi

Nasza ocena:

5
Pobrań: 595
Wyświetleń: 2492
Komentarze: 0
Notatek.pl

Pobierz ten dokument za darmo

Podgląd dokumentu
Historia polityczna Polski XX wieku - pojęcia - Komandosi - strona 1 Historia polityczna Polski XX wieku - pojęcia - Komandosi - strona 2 Historia polityczna Polski XX wieku - pojęcia - Komandosi - strona 3

Fragment notatki:

Komandosi - określenie dla działającego w latach 60. XX wieku środowiska skupionego wokół Jacka Kuronia i Karola Modzelewskiego, głównie Adama Michnika, Teresy Boguckiej, Jana Grossa, Jakuba Karpińskiego, Barbary Toruńczyk, Ireny Grudzińskiej i innych studentów. Nazwani zostali tak od opanowywania wykładów otwartych i sesji rocznicowych na Uniwersytecie Warszawskim i niweczenia propagandowych założeń tych zgromadzeń przez doprowadzanie do nieprawomyślnych, według ówczesnej władzy, dyskusji politycznych. Po wydarzeniach marcowych 1968 jesienią tego roku rozpoczęły się procesy środowiska "komandosów". Po kilku miesiącach zapadły wyroki więzienia, m.in. 3,5 roku dla Kuronia i Modzelewskiego, 3 lata dla Michnika, 2,5 roku dla Dajczgewanda i Lityńskiego Porozumienia sierpniowe - cztery porozumienia zawarte przez rząd PRL z komitetami strajkowymi powstałymi w sierpniu 1980 r. Były to (kolejno);
porozumienie w Szczecinie - 30 sierpnia 1980 r.,
porozumienie w Gdańsku - 31 sierpnia 1980 r.,
porozumienie w Jastrzębiu-Zdroju - 3 września 1980 r.,
porozumienie w Hucie Katowice (Dąbrowa Górnicza) - 11 września 1980 r.
W pierwszym punkcie porozumień gdańskich stwierdzano, że działalność związków zawodowych nie spełniła nadziei i oczekiwań pracowników, dlatego uznaje się za celowe powołanie nowych, samorządnych związków zawodowych, które byłyby autentycznym reprezentantem klasy pracującej. Na podstawie tego punktu dopuszczono do zarejestrowania NSZZ Solidarność.
W dalszej części rząd zobowiązał się m.in. do wniesienia do Sejmu ustawy o ograniczeniu cenzury. Władze zobowiązały się do ponownego zatrudnienia osób zwolnionych z pracy po wydarzeniach 1970 i 1976 r. W kwestii gospodarczej władze zobowiązały się do opublikowania podstawowych założeń reformy i umożliwienia nad nią publicznej dyskusji. Reforma miała opierać się na zwiększonej samodzielności przedsiębiorstw i udziale samorządu robotniczego w zarządzaniu. Wybory brzeskie- popularna, ironiczna nazwa wyborów do Sejmu RP z 16 listopada oraz senatu III kadencji z 23 listopada 1930, używana przez przeciwników sanacji.
W wyborach do Sejmu BBWR zdobył 55,6% głosów (247 posłów) (76 senatorów), SCh, PSL "Wyzwolenie" i PPS 13% (79 posłów) (13 senatorów), PSL "Piast", NPR i ChD 9% (14 posłów) (2 senatorów), Mniejszości 7% (33 posłów) (7 senatorów) komuniści 1% (5 posłów) (5 senatorów). Frekwencja w wyborach wynosiła 75% do Sejmu i 63,4% do Senatu.
Rząd pod zarzutem wywoływania zamieszek aresztował przywódców opozycji Centrolewu (PPS, PSL "Piast", PSL "Wyzwolenie"), posłów narodowej demokracji (Aleksander Dębski) i ukraińskich posłów UNDO, i osadził ich w twierdzy w Brześciu nad Bugiem. Aresztowań dokonano bez nakazu sądowego, a jedynie na polecenie ministra spraw wewnętrznych Sławoja-Składkowskiego.
... zobacz całą notatkę



Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz