Globalizacja rynków finansowych - wykład

Notatkę dodano: 16.07.2013,
Pobrań: 6,
Wyświetleń: 141

Prof. Małgorzata Janicka

Międzynarodowe rynki finansowe

Wykład II – Globalizacja rynków finansowych

Globalizacja jest definiowana jako dążenie do pogłębienia wzajemnych współzależności między krajami i regionami

gospodarki światowej szczególnie poprzez handel i przepływy środków finansowych.

Globalizacja rynków finansowych jest zwykle postrzegana jako postępująca integracja rynków finansowych, której efektem

jest wzrost powiązań między rynkami i podmiotami działającymi na tych rynkach.

Do definicji globalizacji rynków finansowych zaliczamy elementy składowe, które ją tworzą:

1. wzrost powiązań miedzy gospodarkami poszczególnych krajów wynikający m.in. z rozwoju międzynarodowej

działalności przedsiębiorstw (działalność korporacji transnarodowych – wcześniejsze podejście: korporacje

wchodzą na rynki i korzystają z zasobów usług finansowych, obecnie: rynek finansowy musi dostosować się tak, by

móc świadczyć usługi korporacjom, korporacje kreują rynek finansowy)

2. liberalizacja krajowych rynków finansowych, na co składa się:

a. liberalizacja przepływów kapitałowych – zniesienie ograniczeń dotyczących przepływu kapitałów,

b. liberalizacja sektora usług finansowych – zniesienie barier dostępu do krajowych rynków finansowych dla

zagranicznych instytucji finansowych,

3. deregulacja w sektorze usług finansowych – znoszenie wszelkich ograniczeń w zakresie polityki prowadzonej przez

te instytucje na rynkach finansowych,

4. rosnąca konkurencja między instytucjami finansowymi i wzrost obecności tych instytucji na rynkach

międzynarodowych,

5. postęp technologiczny w dziedzinie usług informatycznych i telekomunikacyjnych,

6. zjawisko dezintermediacji (wypieranie instytucji bankowych z roli tradycyjnych pośredników między

kapitałodawcami i kapitałobiorcami, strony transakcji spotykają się bezpośrednio na rynku kapitałowym) na rynkach

finansowych i tworzenie innowacyjnych instrumentów finansowych.

Zależność między globalizacją i integracją międzynarodowych rynków finansowych:

 globalizacja to proces zachodzący obiektywnie, na który nie mamy wpływu, jedynym warunkiem wejścia w ten

proces jest zniesienie barier dostępu do rynku

 proces integracji wymaga formalnej zgody państw które biorą w nim udział

 globalizacja może prowadzić do integracji, ale integracja nie prowadzi do globalizacji

 integracja ma zwykle charakter regionalny, a globalizacja ma charakter globalny

Ocena procesu integracji nie jest jednoznacznie pozytywna. Kraje pogłębiając proces integracji jednocześnie wystawiają się

na destabilizujący wpływ kryzysów światowych.

Hipotezy objaśniające destabilizację rynków finansowych:

1. Hipoteza struktury – z punktu widzenia stabilności rynków finansowych w kraju, do którego napływają środki

finansowe, bardzo istotne znaczenie ma struktura tych napływów. Kapitał, czyli środki finansowe nie są postrzegane

jakie jednorodne (homogeniczne), a zostają rozbite na poszczególne kategorie:

a. inwestycje bezpośrednie,

b. inwestycje portfelowe,

c. kredyty prywatne,

d. pomoc publiczna.

Największy korzystny wpływ na gospodarkę mają inwestycje bezpośrednie i portfelowe. Nie ma takich zależności

jeśli chodzi o kredyty prywatne i pomoc publiczną.

2. Hipoteza progu – kraj, by uzyskać korzyści z globalizacji finansowej, musi spełniać określone warunki będące

progiem oddzielającym obszar zwiększonej podatności na kryzysy od obszaru potencjalnych korzyści, w tym przede

wszystkim wzrostu gospodarczego. Możemy do tego zaliczyć:

a. jakość instytucji publicznych np., odpowiednie regulacje prawne, efektywny nadzór, niski poziom

korupcji,

b. określony poziom rozwoju i zasób kapitału ludzkiego (wykształconej, wykwalifikowanej siły roboczej a nie

siły roboczej ogólnie).

Cechy charakterystyczne współczesnej globalizacji rynków finansowych:

1. większość przepływów kapitałowych ma miejsce miedzy krajami wysokorozwiniętymi.

2. duża ilość przepływów to inwestycje w papiery wartościowe, inwestycje portfelowe o relatywnie krótkim terminie

zapadalności, których głównym celem jest szybkie pomnożenie zainwestowanego kapitału.

3. następuje alienacja rynków finansowych – współcześnie większość przepływów finansowych nie jest związana z

regulacją należności z tytułu handlu usługami i towarami lub z tytułu dokonywania inwestycji o charakterze

produkcyjnym, ale wynika z czystych przepływów spekulacyjnych. Następuje odrywanie się rynków finansowych od

realnej sfery gospodarki.