Georg Kerschensteiner - koncepcja szkoły pracy

Notatkę dodano: 15.05.2013,
Pobrań: 14,
Wyświetleń: 374
Podgląd dokumentu

Georg Kerschensteiner Początkowo nauczyciel szkoły ludowej, potem gimnazjum, a od 1895 roku radca szkolny w Monachium. W latach późniejszych został profesorem pedagogiki na uniwersytecie monachijskim ora posłem do Reistagu. Po objęciu stanowiska radcy szkolnego rozpoczął przygotowania do reformy monachijskich szkół elementarnych zgodnie z wymaganiami propagowanej przez niego szkoły pracy. Reforma objęła również tzw. szkoły dokształcające, w których uczyła się młodzież pracująca. System Kerschensteinera ukształtował się w toku jego działalności pedagogicznej pod wpływem ówczesnych mu kierunków myśli wychowawczej różnych krajów Europy i Ameryki Północnej, a także pod wpływem klasyków pedagogiki. Spośród nich cenił najbardziej Pestalozziego. Uważał, że uczeń powinien dochodzić do poznania pewnych prawd i przyswajać sobie nowe pojęcia w trakcie samodzielnie wykonywanych prac. Na poziomie szkoły elementarnej i dokształcającej powinny być to prace ręczne, ponieważ, jego zdaniem, dzieci od 3 do 14 roku życia wykazują naturalna skłonność do tego rodzaju zajęć. Twierdził, że znacznej części ludzi wystarczy do rozwoju ich osobowości wykonywanie pracy fizycznej, nie ma, więc potrzeby budzenia w nich innych zainteresowań. Dobro państwa wymaga, aby większość obywateli trudniła się tylko pracą fizyczną. Opierając się na tych przesłankach włączył do programu szkoły elementarnej nauczanie prac ręcznych.

W systemie Kerschensteina praca była środkiem i równocześnie celem nauczania. Powinna ona być w programie szkolnym samodzielnym przedmiotem nauczania, prowadzonym przez pedagoga - specjalistę.

Państwo jest najwyższym dobrem, któremu powinny być podporządkowane wysokie cele jednostkowe. Państwo wymaga od obywatela przede wszystkim nauczenia zawodu, nie tylko ze względu na konieczność zapewnienia sobie środków do życia, ale głównie w tym celu, aby każdy mógł być społecznie użytecznym ora oddziaływał moralnie na współobywateli w kierunku realizacji idealnych celów państwowych. Z tak określonych relacji miedzy państwem i obywatelem wypływały trzy zadania postawione przez Kerschensteinera przed szkoła publiczną. Powinna ona: przysposabiać dzieci do wykonywania pracy zawodowej; przepajać zasadami etyki wykształcenie zawodowe p rzygotowywać wychowanków do realizowania w państwie ideału moralności społecznej. Szkoła początkowa i dokształcająca są w stanie wypełnić dwa pierwsze zadania; całkowitą realizację trzeciego celu (umoralnianie społeczeństwa), ze względu na niedostateczną dojrzałość wychowanków szkół elementarnych i wąski program nauczania w szkołach dokształcających, można osiągnąć dopiero w szkole średniej.