Ważne! Ta strona wykorzystuje pliki cookie.

Używamy informacji zapisanych za pomocą cookies m.in. do celów reklamowych i statystycznych. Mogą stosować je też współpracujące z nami firmy - m.in. reklamodawcy. W przeglądarce internetowej, w której otwierasz nasz serwis możesz zmienić ustawienia dotyczące cookies. Korzystając z tego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies wyrażasz zgodę na ich używanie i zapisywanie w pamięci urządzenia. Więcej informacji znajdziesz w Polityce prywatności i Regulaminie.

Dziedziczenie wieloczynnikowe w genetyce

Nasza ocena:

Pobrań: 53
Wyświetleń: 591

Pobierz ten dokument

przeglądaj dokument na swoim komputerze

lub wydrukuj i korzystaj w dowolnym miejscu

Podgląd dokumentu

Fragment notatki:


Dziedziczenie wieloczynnikowe  Cechy poligenowe ilościowe i  jakościowe oraz ich zmienność w  populacji  Cechy o wartości progowej  Wskaźnik odziedziczalności cechy  Wykorzystanie wartości wskaźnika  odziedziczalności  Znaczenie wielkości wskaźnika inbredu  dla wystąpienia schorzenia  wieloczynnikowego  Depresja inbredowa  Heterozja Dziedziczenie wieloczynnikowe Ubarwienie skóry przy założeniu, że odpowiadają za jej barwę  jedno, dwa lub trzy niezależne loci, każde po  2 allele. Najwięcej  w F2  jest osób o trzech  cechach  dominujących – 20/64, następnie osób o dwóch  cechach  dominujących  – po 15/64,  najmniej jest  osób   całkowicie  homozygotycz nych: po 1/64 F2  to pokolenie klasycznie mendlowskie: P x P = F1 F1 x F1 = F2 F2 F2 – jedna para alleli, w zależności od tego, czy  jest to zea czy pisum, są 2 albo 3 fenotypy F2 -najwięcej jest osób o  obu cechach dominu- jących: 6/16 Im więcej genów bierze udział w  determinacji cechy,tym bardziej wykres  podobny jest do krzywej Gaussa F2 – dwie pary  alleli, może  pow- stad  5 fenotypów jeden, dwa oraz trzy  loci, każde z dwoma allelami Aa Aa AA aa Charakterystyka cech mono, i poligenowych o  rozkładzie skokowym Te cechy wieloczynnikowe, które można zmierzyć (wzrost człowieka,  iloraz inteligencji, wysokość w kłębie, masa ciała, wydajność mleka,  ciśnienie tętnicze, stężenie cholesterolu we krwi, płodność, plenność,  liczba uderzeń serca (tętno), mięsność, nieśność, dzielność wyścigowa  koni, nazywane są cechami ilościowymi i najczęściej wykazują  zmienność ciągła w populacji (czyli rozkład normalny zgodny z krzywą  Gaussa) Cechy jakościowe, zarówno monogenowe jak i poligenowe, wykazują  zmienność nieciągła, zwaną także skokową. Przykładem cechy  monogenowej jakościowej jest achondroplazja; zwana karłowatością  nieproporcjonalną; jej rozkład zmienności klasyfikuje tylko dwa  fenotypy. Istnieją osobniki zdrowe lub z achondroplazją. Gen niosący  schorzenie ma charakter dominujący, a większość nowych przypadków  ma charakter mutacji  de novo. Przykładem cechy poligenowej o skokowym, nieciągłym rozkładzie  zmienności, są cechy o uwarunkowaniu wielogenowym,  często także  wieloczynnikowym (czyli zależne od środowiska). Cechy te   determinowane są przez zbiór genów nieallelicznych, w obrębie  którego znajduje się szczególny gen o dużym efekcie, zwany także  genem głównym. Jest to gen mający znacznie większy wpływ na  fenotyp danej cechy, niż inne geny warunkujące tę cechę. Karłowatośd nieproporcjonalna, 

(…)

…,
pasożyty,
wyższa
wydajność
rzeźna,
wytrzymałość itd.), co jest związane z efektem
heterozji.
Przykłady bastardów:
kotowate: lygrys – bastard lwa i tygrysicy,
tigon –lwicy i tygrysa (najczęściej syberyjskiego),
leopon –lwicy i lamparta,
jaglion –jaguara i lwa
pumapard –pumy i lamparta
kot bengalski (rasa) –kota bengalskiego z kotem
domowym.
dc.bastardyzacji
krętorogie:
żubroń – bastard żubra i bydła…
… domowego i ogiera osła domowego,
osłomuł (oślik) –klaczy osła domowego i ogiera konia domowego,
Inne:
birtugan (wielbłąd mieszany, nar)- bastard dromadera i baktriana,
żaba wodna – naturalny mieszaniec żaby śmieszki i żaby
jeziorkowej,
skrzekot – jw. cietrzewia i głuszca,
cama – lamy i dromadera,
świniodzik – dzika i świni domowej,
Zebryna -hybryda zebry i osła
Lygrys, bastard lwa i tygrysa
Jaglion…
…(-), poniżej.
Uwarunkowanie genetyczne 2 lub 3 sprzężone loci. Locus D jest genem
o dużym efekcie (głównym), koduje antygen, który jest silnym
immunogenem
W rasie kaukaskiej, istnieją tylko dwa fenotypy.
Geny o dużym efekcie (główne)
dotyczące cech wieloczynnikowych
• Gen o dużym efekcie identyfikowany
jest gdy u przeciwstawnych homozygot
wartośd cechy różni się przynajmniej o
jedno odchylenie standardowe…

Komentarze użytkowników (0)

Zaloguj się, aby dodać komentarz