Chód fizjologiczny człowieka

Notatkę dodano: 17.04.2013,
Pobrań: 1,
Wyświetleń: 528
Podgląd dokumentu

„Chód fizjologiczny człowieka”

Jednym z podstawowych sposobów lokomocji człowieka, jest chód. Rozpoczęcie jego nauki wymaga czasu około 12 miesięcy, w którym to odpowiedni poziom dojrzałości zdobywają układ nerwowy i ruchowy/mięśniowy. Chód trzyletniego dziecka przypomina w swym wyglądzie chód dorosłego, jednak dopiero około 7 roku życia jego nauka jest już zwykle w pełni dokończona (co w ostatnim okresie dotyczy synchronizacji aktywności bioelektrycznej mięśni zaangażowanych) Chód jest zatem jedną z pierwszych czynności złożonych całego ciała, jakie opanowuje człowiek i stanowi jednocześnie podłoże motoryczne dla kolejnych czynności ruchowych.

Chód człowieka jest formą lokomocji, w której funkcję podporowo-napędową spełniają kończyny dolne, natomiast górne są w pewnym stopniu ich równoważnikiem. Praca kończyn jest naprzemienna a ruchy cykliczne. Celem chodu jest przemieszczenie ciała człowieka a jego energetyka powinna umożliwiać dokonanie tego z jak najmniejszym wydatkiem energetycznym .-ekonimiczna. Prawidłowy chód człowieka charakteryzuje pięć cech: stabilność podparcia(którą zapewnia między innymi odpowiednia wartość kąta stawu skokowego wynosząca 90 stopni) prawidłowy prześwit pod stopą w czasie fazy wymachu kończyny(który jest kolejną składową stabilności lokomocyjnej, prawidłowy prześwit wynosi 18 mm a wszelkie znaczące odstępstwa od tej wartości wpływają na gorszą ekonomikę chodu), odpowiednie ustawienie stopy poprzedzające jej kontakt z podłożem(mówi się o tak zwanym sprzężeniu kolano-stopa czyli skorelowane zgięcie kolana oraz zgięcie grzbietowe stopy przygotowujące kończynę do prawidłowego postawienia stopy i aktywnego przejęcia energii uderzenia- moment postawienia nogi piętą na podłożu a ta faza ruchu lokomocyjnego jest zwana reakcją obciążającą, prawidłowa długość kroku(ma związek z amplitudą i częstotliwością ruchów kończyn, które wyznaczają szybkość chodu. Miarą amplitudy jest długość kroku, która zależy od odepchnięcia i fazy wymachu(a ta od prawidłowej aktywności mięśnia trójgłowego łydki) oraz minimalny wydatek energetyczny (który niemalże w całości zależy od sumy przemieszczeń środka ciężkośći ciała (COG)

Ze względu na kryterium ekonomiczne, mówi się o tak zwanych determinantach chodu. Są nimi: skręcenie miednicy(plus minus 4 stopnie, co względnie wydłuża długość kończyny dolnej na granicach faz: podparcia i przeniesienia), jej przechylenie i boczne przemieszczenie tj w prawo i lewo(związane ze sposobem stawiania stopy), zgięcie w stawie kolanowym (wynosi około 20 stopni i zaznacza się w środku fazy podparcia powoduje obniżenie COG), zgięcie w stawie biodrowym i wzajemne oddziaływanie ruchów kolana i stopy(istotne zarówno w fazie podporu jak i wymachu.