Badania własności mechanicznych tworzyw - sprawozdanie

Notatkę dodano: 29.08.2013,
Wyświetleń: 115
Podgląd dokumentu

Widzisz tylko fragment tej notatki

Jeśli chcesz zobaczyć całość, zaloguj się.

Zaloguj się

POLITECHNIKA WROCŁAWSKA

WYDZIAŁ MECHANICZNY

Wydziałowy Zakład Wytrzymałości Materiałów

Laboratorium Wytrzymałości Materiałów

Nazwisko……………………………………………………..

Imię……………………………………………………………..

Wydział………………………………………………………..

Rok …………………..Grupa……………………………….

Data laboratorium……………………………………….

ĆWICZENIE NR 2

BADANIE WŁASNOŚCI MECHANICZNYCH TWORZYW SZTUCZNYCH

1. Oznaczenie własności mechanicznych tworzyw sztucznych w statycznej próbie rozciągania

(PN-EN ISO 527-1, PN-EN ISO 527-2)

Rodzaj próbek:……………………………………………………………………………………………………….….….

Maszyna wytrzymałościowa typu:…………………………………………………………………………….…..

Temperatura pomiaru:……………… [0C],

Prędkość rozciągania………….……[mm/min]

Zakres siłomierza …………………….. [kN],

Działka elementarna ………………..…………[N]

Sposób przygotowania próbek……………………………………………………………………………………..

Rys. 1. Typowa próbka do badań własności mechanicznych tworzyw sztucznych przy rozciąganiu.

Wyniki pomiarów i obliczeń.

Lp

Materiał

Wymiary próbki [mm]

h

b

L0

A

FM

σM

FB

σB

LB

ΔL

B

[kN]

[MPa]

[kN]

[MPa]

[mm]

[mm]

[%]

1

2

3

4

5

Oznaczenia:

b – pierwotna szerokość próbki

h – pierwotna grubość próbki

A – pole pierwotnego przekroju próbki

L0– pierwotna długość bazy pomiarowej

FM– siła maksymalna

FB– siła zrywająca próbkę

σM– maksymalne naprężenie rozciągające próbkę

σB– naprężenie rozrywające próbkę

LB– długość bazy pomiarowej próbki po zerwaniu

ΔL– wydłużenie bezwzględne przy zerwaniu

εB– wydłużenie względne przy zerwaniu

1

1.1 Wzory obliczeniowe.

FM

A

F

B  B

A

M 

Maksymalne naprężenie rozciągające

Naprężenie przy zerwaniu



Wydłużenie względne przy zerwaniu

L

L0

2. Próba zginania tworzyw sztucznych.

2.1 Schemat układu obciążającego.

Rys.2. Położenie próbki do badań na początku oznaczenia:

F - przybliżona siła; R1– Promień trzpienia obciążającego; R2 – Promień podpór;

h – grubość kształtki; l – długość kształtki; L- rozstaw podpór.

Naprężenie zginające:

f 

3FL

2bh 2

gdzie: σf – naprężenie zginające [MPa]

F – przyłożona siła [N]

L – rozstaw podpór[mm]

b – szerokość próbki [mm]

h – grubość próbki [mm]

Moduł sprężystości przy zginaniu (moduł Younga):

-wyznaczenie strzałki ugięcia:

fi 

 fi L2

6h

-wyznaczenie modułu Younga:

f 2  f ( f 2  0,0025)

Ef 

 f 2  f1

 f 2  f1

2

f1  f ( f 1  0,0005)

2.2 Protokół z próby zginania.

Maszyna wytrzymałościowa typu ………………………,

v=………….…..[mm/min]

Zakres siłomierza ……………………………………….… [kN], działka elementarna ……….…………………[N]

Temperatura T = …………………………………………… [0C], wilgotność względna ……………….…….…[%]

Typ próbki ………………………………………………………..,

Sposób przygotowania próbki ……………………………………………………………………………………………….…

Czujnik ………………………………………………………………, zakres……………………………….……………..…….

Działka elementarna …………………………………………

Lp.

b

Materiał

h

L

[mm] [mm] [mm]

V

[mm/

min]

Fmax

Ff=1,5h

σfM

σf=1,5h

ƒ1, ƒ2

Ff1, Ff2

σƒ1, σƒ2

E

[kN]

[MPa]

[mm]

[kN]

[MPa]

[MPa]

1

2

3

4

3. Próba udarności tworzyw sztucznych. Próba Charpy’ego.

Rys. 3. Próbka do badań udarności, z karbem.

0

0

0

45