Azotyny w wodzie i ściekach

Notatkę dodano: 04.05.2013,
Pobrań: 2,
Wyświetleń: 134
Podgląd dokumentu

Widzisz tylko fragment tej notatki

Jeśli chcesz zobaczyć całość, zaloguj się.

Zaloguj się

Akademia Morska w Szczecinie Wydział Inżynieryjno - Ekonomiczny Transportu Przedmiot: Ekologia zasobów naturalnych i ochrona środowiska. Laboratorium. SPRAWOZDANIE Z LABORATORIUM Temat: Oznaczanie azotynów w wodzie i ściekach. Wstęp Azot uczestniczy w podstawowych geochemicznych cyklach obiegowych. Wraz z węglem, wodorem i tlenem jest podstawowym pierwiastkiem budulcowym organizmów. Azot ogólny stanowi sumę azotu organicznego wchodzącego w skład aminokwasów, białek, polipeptydów, mocznika itp., azotu amonowego i azotu występującego w postaci azotanów i azotynów.

Naturalne procesy obiegu azotu są źródłem azotu organicznego obecnego w zanieczyszczonych wodach i ściekach. W ściekach gospodarczych, komunalnych oraz rolniczych charakteryzują się wysoką ilością białka, aminokwasów i innych produktów degradacji białek i amonifikacji. W związku ze stosunkowo wolnym rozkładzie biochemicznych azot organiczny stanowi długotrwałe zanieczyszczenia. Obok azotanów organicznych wyróżniamy także azotyny nieorganiczne. Azotyny cechuje bardzo mała twardość, która związana jest z łatwością przechodzenia azotynów w amoniak i azotany. Azotyny są forma przejściową i ich obecność wskazuje na zachodzące procesy utlenienia lub redukcji. W wodach naturalnych organiczne związki azotowe ulegając biochemicznemu rozkładowi przechodzą początkowo w amoniak, które następnie w środowisku zawierającym tlen przechodzi w azotyny, które łatwo ulegają utlenieniu do azotanów. Obecność azotynów w wodzie świadczy zatem o tym, że zachodzą w niej procesy utlenienia lub redukcji.

Przyczyną powstawania azotynów jest uzdatnianie wody. Występują również w wodach na skutek używania soli jako inhibitorów korozji w niektórych procesach przemysłowych. Najwyższe dopuszczalne stężenie jonów azotanowych NO 2 dla wody do picia wynosi 0,1 mg/dm 3 , a dla wód powierzchniowych w I klasie czystości 0,02 mg/dm 3 , w II klasie 0,03 mg/dm 3 i w III klasie 0,06 mg/dm 3 .

Azotany są mniej toksyczne od amoniaku, jednak są rakotwórcze. Są przyczyną powstawania nie zdatnej do przenoszenia tlenu methemobloginy. Odczynniki i aparatura wykorzystana w oznaczeniu odczynnik Griessa (kwas sulfanilowy + 1-naftyloamina + kwas octowy) spektrofotometr do pomiaru ekstynkcji w zakresie widzialnym widma z kuwetami 10 mm